گفتند، تو که بیایی خون به پا می کنی، جوی خون به راه می اندازی، و از کشته، کشته می سازی، و ما را از ظهور تو ترسانده اند.

پیش از آنکه نگاه مهر گستر، و دستهای عاطفه تو را توصیف کنند، شمشیر تو را نشانمان داده اند.ما از همان کودکی تو را دوست داشتیم، با جانمان به تو عشق می ورزیم، و با همه وجود مان بی تاب آمدنت بودیم . چه گلستانی می شود جهان ،وقتی که تو بیایی ای محبوب ازلی، و ای معشوق آسمانی، ظهور تو بی تردید بزرگترین جشن عالم خواهد بود . و عاقبت جهان را ختم به خیر خواهد کرد .