۩۞۩ ... قدُوس ... ۩۞۩

در این بین متاسفانه گاهی برخی از این افراد از روی جهل و شاید خدای ناکرده غرض، طرف مقابل را تکفیر می‌کنند! و فضای بحث و استدلال منطقی را آلوده می‌سازند.

در اینجا توجه دوستان علاقمند [به خصوص متکلمین] را به توصیه‌هایی از حضرت روح الله جلب می کنم:

"لازم نیست اگر انسان داراى علمى نشد از آن تکذیب کند و به صاحب آن علم جسارت نماید. پیش عقل سلیم همان طور که تصدیق بی‌تصور از اغلاط و قبایح اخلاقیه به شمار می‌آید، تکذیب بی‌تصور نیز همین طور، بلکه حالش بدتر و قبحش افزون است.

اگر خداى تبارک و تعالى از ما سؤال کند که شما که مثلا معنى «وحدت وجود» را به حسب مسلک حکما نمی‌دانستید و از عالم آن علم و صاحب آن فن اخذ نکردید و تعلم آن علم و مقدمات آن را نکردید، براى چه کور کورانه آنها را تکفیر و توهین کردید، ما در محضر مقدس حق چه جوابى داریم بدهیم جز آنکه سر خجلت به زیر افکنیم.

و البته این عذر پذیرفته نیست که «من پیش خود چنین گمان کردم».

هر علمى مبادى و مقدماتى دارد که بدون علم به مقدمات، فهم نتیجه میسور نیست، خصوصاً مثل چنین مسئله دقیقه که پس از عمرها زحمت باز فهم اصل حقیقت و مغزاى آن به حقیقت معلوم نشود.

چیزى را که چندین هزار سال است حکما و فلاسفه در آن بحث کردند و موشکافى نمودند، تو می‌خواهى با مطالعه یک کتاب یا شعر مثنوى مثلا با عقل ناقص خود ادراک آن کنى!

البته نخواهى از آن چیزى ادراک کرد. رحم اللّه امرأ عرف قدره و لم یتعدّ طوره"

شرح چهل حدیث، صفحه‌ی 3