راستش " اینجا ایران است " را زیاد شنیدم اما ...

در تاکسی:

آقا چراغ قرمز بود رفتید!
بی خیال داداش٬ اینجا ایرانه...

آقا چرا ۲ تا مسافر جلو می زنید!
بی خیال بابا٬ اینجا ایرانه...

چرا این عابر پیاده را زیر کردی! نگهدار!
بی خیال بابا٬ اینجا ایرانه...

در شهرداری:

آقا مگه روزی چند بار باید به مترو شهری کمک کرد!
بی خیال٬ اینجا ایرانه...

آقا ساعت ۱۰ شده٬ آقای فلانی نمیاد امضا کنه ما بریم؟
صبور باش٬ احتمالاْ نیم ساعت بمونی میاد٬ اینجا ایرانه دیگه...

جمع آوری زباله ها چه ساعتی هست؟
چی می گی؟ مگه نمی دونی اینجا ایرانه...

در نانوایی:

آقا ملت تو صف هستند این نون ها را واسه کی می زاری کنار!
چی داش؟ حرفی داری؟ انگار خارجه بابا اینجا ایرانه...

آقایون و خانمها مرتب تو صف وایستید.
این ادها ماله خارجی هاست٬ اینجا ایرانه...

در مدرسه:

سلام٫ آقای مدیر مدرسه زودتر تعطیل شد اما به من خبر ندادید؟ (والدین کودک گم شده)
زودتر که نبوده٬ همش ۲۰ دقیقه٬ تو ایران هم که چیزی نیست. ایرانه دیگه...

شاگرد: آقا معلم ما بلدیم بمب اتم بسازیم... (دانشمند هسته ای)
معلم: آره لابد بعد از خوردن حبوبات... (اینجا ایرانه...)

در خانه:

بابا من یه ایده خوب تجاری دارم!
پسرم اینجا ایرانه٬ خیلی ها از این کارا کردن آخرش ضرر دادن.

مامان بابا را راضی کن بزاره برم کاراته...
دختر گلم آخه دختر و کاراته!
اینها ببین تو تلوزیون نشونشون میده (عوارض خرید ماهواره)
عزیزم اینا خارج هستن٫ اینجا ایرانه...

خوب حالا سوال نسبتاْ فنی این است:

 اینجا ایران است!
یا
اینجا ایرانه...