در جنگ موته عده‌اي مجروح بر زمين افتاده بودند، مجروح چون از بدنش خون مي‌رود، تشنگي بر او غالب مي‌شود، و خيلي احتياج به آب پيدا مي‌كند.

مردي ظرف آبي را برداشته و آن را در ميان مجروحان مسلمان تقسيم مي‌كرد، به يكي از مجروحين رسيد، ديد تشنه است تا آمد آب به او بدهد، اشاره كرد به مجروح ديگري كه او از من تشنه‌تر است‌؛ زود رفت سراغ او، او نيز شخص ديگري را نشان داد و گفت: برو به سراغ او كه از من مستحق‌تر است، رفت سراغ او ديد سومي شهيد شده است، برگشت سراغ دومي، ديد دومي نيز جان داده است، آمد سراغ اولي، ديد اولي هم به لقاي خدا پيوسته است.

اين را مي‌گويند ايثار، و از خودگذشتگي، يعني در نهايت احتياج، ديگران را بر خود مقدم داشتن، بدون شك خدمت و محبت يك ارزشي است انساني، ولي يكي از ارزش‌هاي انسان است.(1)

استاد شهيد مرتضي مطهري، انسان كامل، صفحه آخر